Systemische lupus erythematodes (SLE)

Wat is SLE?

SLE (lupus) is een auto-immuunziekte waarbij het afweersysteem zich tegen het eigen lichaam keert. De ziekte kan veel organen treffen: huid, gewrichten, nieren, bloed, longvliezen, hartzakje en het zenuwstelsel. SLE komt vaker voor bij vrouwen, meestal tussen 15 en 45 jaar.

Klachten zijn bijvoorbeeld vermoeidheid, gewrichtspijn, huiduitslag (vooral na zonlicht), koorts, haaruitval en mondzweren. Het beloop wisselt, met periodes van opvlamming en rust.

Diagnostiek

  • Bloedonderzoek: ANA, anti-dsDNA, complement (C3/C4), bloedbeeld, nierfunctie
  • Urineonderzoek op eiwit en bloed
  • Bij afwijkingen in de urine: nierbiopt om lupusnefritis vast te stellen
  • Op indicatie: onderzoek van hart, longen of zenuwstelsel

Behandeling

Hydroxychloroquine vormt bij vrijwel iedere patiënt de basis van de behandeling. Afhankelijk van de ernst komen daar prednison (zo laag en kort mogelijk), azathioprine, mycofenolaatmofetil of biologicals zoals belimumab, anifrolumab of rituximab bij. Lupusnefritis wordt samen met de nefroloog behandeld. Zonbescherming, aandacht voor het hart- en vaatrisico en begeleiding bij een kinderwens horen bij de zorg.

Sluit de enquête
Geef uw mening over de website, of vertel ons hoe wij onze website kunnen verbeteren.